Even kennismaken
Ik zal me even voorstellen… mijn naam is Michiel van der Boom (38) en ik ben de oprichter en voorzitter van ChildRightNow. Via deze blog wil ik proberen om onze visie en missie met u te delen. Ik zal dit doen aan de hand van mijn persoonlijke beleving.
Ik heb persoonlijk nogal wat moeite om mij, vooral ‘en public’, te uiten… ik ben namelijk behoorlijk fijngevoelig en in het verleden al de nodige keren op mijn ziel getrapt… Maar aangezien het hier een hoger doel dan mijn eigen zeer betreft, namelijk het helpen van kinderen die onze hulp heel erg goed kunnen gebruiken, zal ik weer eens een poging wagen. 
Overigens één van de redenen waarom ik me zo graag inzet voor kinderen is dat zij van nature vrij zijn van de neiging om anderen pijn te doen, wat mij in de gelegenheid stelt om met hen vrij vanuit het hart uit te wisselen.
Bewustzijn
Het eerste wat in mij opkomt is het verschil in collectief bewustzijn (gemiddeld bewustzijnniveau van een groep mensen) wat ik heb waargenomen tussen ‘Nederlanders’ en ‘Indiers’.
Let wel, ik geloof persoonlijk niet in onderscheid tussen mensen aangezien we allemaal wereldbewoners zijn, en in essentie gelijk. Maar natuurlijk is het maken van enig onderscheid uit praktische overwegingen onvermijdelijk
Terug bij het punt dat ik wilde maken… het verschil in bewustzijn onder personen gesitueerd in verschillende werelddelen.
Mensen in het Westen hebben de neiging om te denken dat, in dit geval, Indiers arm zijn. Ik heb door persoonlijke ervaringen waargenomen dat het tegendeel veelal waar is. Dit klinkt u waarschijnlijk vreemd in de oren!? Wel ik doel dan ook op een ander soort rijkdom dan welke zich in geld laat uitdrukken, namelijk geestelijke rijkdom. Feit is dat het overgrote deel van de mensen die in erbarmelijke omstandigheden leven veel meer geluk uitstraalt en een stuk menselijker gedrag vertoont dan de gemiddelde mens in ons rijke Westen.
Normen en waarden
Zelf ben ik bijvoorbeeld nogal geraakt na mij gerealiseerd te hebben dat, nadat mij door verschillende families in sloppenwijken een rijstmaaltijd was aangeboden, dit het enige eten was dat zij voor de hele dag én voor de hele familie hadden. Ik kwam er achter dat het voor hen belangrijker is een gast naar hun beste vermogen te ontvangen dan hun eigen buik te vullen! Wat een onvoorstelbare liefdevolle daad!
Ik vroeg mijzelf af of ik hetzelfde zou doen? Zelfs in de situatie waarin ik mij nu bevind, in bezit van meer dan voldoende voedsel, moet ik me er soms echt toe zetten om iets te koken voor een onverwachte gast… De families daar schaamden zich zelfs dat ze me niks beters konden bieden! Need i say more?
Nog iets wat me opviel was dat wanneer iemand, wie dan ook, een ander persoon bij zich riep, die persoon dan zonder hier over na te denken gewoon kwam aanlopen én vervolgens ook nog zonder gezeur deed wat er van hem gevraagd werd! Ik weet uit eigen ervaring, laat ik het maar weer bij mezelf houden 
, dat wanneer iemand mij roept… ik bijvoorbeeld eerst denk; wat wil hij van me?, wie denkt hij wel dat hij is?, kom zelf maar naar mij toe of iets van die strekking.
Dit duidt er voor mij op dat ik dus heel berekenend handel, mezelf nogal belangrijk vind en niet erg bereidwillig ben om anderen te dienen. Wat als gevolg heeft dat mijn natuurlijke, spontane handelen (zoals we dat bij kinderen nog kunnen waarnemen en wat een grote kwaliteit is) al een tijd in de kiem is gesmoord.
Een mooie les voor me, m’n kinderlijke eenvoud ben ik dus al een tijdje kwijt… en ga er trouwens maar gerust vanuit dat ik de gemiddelde Nederlander vertegenwoordig :S
Geestelijke rijkdom
Het punt dat ik wil maken is dat deze mensen, met in het bijzonder de kinderen, veel meer leven in overeenstemming met onze natuurlijke karaktereigenschappen dan wij dat doen. Dit met het gevolg dat ze, ondanks hun materiele achterstand, een stuk rijker zijn aan bijvoorbeeld normen en waarden, wat zich laat vertalen naar hun betere ervaring van geluk.
Dus ondanks hun armoede zijn zij, over het algemeen genomen, echt veel gelukkiger. Termen als depressie en burn-out zijn in India bijvoorbeeld vrijwel onbekend. Het enige waar het aan ontbreekt is een voedzame maaltijd en een fatsoenlijke kans om deze te verdienen.
Voorrecht
Ik voel mij dan ook zeer bevoorrecht dat ik én van deze mensen mag leren in persoonlijke omgang én dat ik mij in de bevoorrechte positie bevind waarin ik hen kan proberen iets terug te geven in de vorm van voeding, kleding, onderwijs en medicatie.
Dank u voor uw aandacht.
Uw reactie, commentaar, suggestie of opmerking wordt eveneens gewaardeerd (weest u aub wel bewust van uw intentie )
